

بذر گوجه فرنگی صورتی پوندروسا 10 عددی
🍅 معرفی بذر گوجه فرنگی صورتی پوندروسا گوجه فرنگی صورتی پوندروسا یکی از ارقام منحصربهفرد گوجهفرنگی است که به خاطر رنگ خاص و طعم فوقالعادهاش در میان باغداران و آشپزهای حرفهای بسیار محبوب شده است. این گوجه با رنگ صورتی ملایم و گوشت نرم و آبدار، انتخابی عالی برای کسانی است که به دنبال میوهای سالم، خوشطعم و متفاوت هستند. این رقم از نظر اندازه، بزرگتر از اغلب گوجههاست و به همین دلیل برای مصارف تازهخوری و تهیه غذاهایی که نیاز به برشهای بزرگ و خوشرنگ دارند، ایدهآل است. طعم آن شیرین ـ ملایم و بدون ترشی تند است که باعث شده در سالادها و ساندویچها بسیار پرطرفدار باشد 🥗. گوجه فرنگی پوندروسا رشد قوی دارد و اگر شرایط محیطی و تغذیه مناسب باشد، محصولی پُربار با کیفیت بسیار بالا ارائه میدهد. این گیاه گرماپسند بوده و نور مستقیم خورشید برایش مانند جعبه جادویی رشد عمل میکند 🌞. 🪴 آمادهسازی خاک ویژگیهای خاک مناسب 🌿 خاک باید حاصلخیز، سبک و دارای زهکشی مناسب باشد تا آب اضافی در آن جمع نشود. بهترین عملکرد این گوجه در خاک لومی شنی غنی از مواد آلی بهدست میآید. اسیدیته خاک کمی اسیدی تا نزدیک به خنثی، باعث جذب بهتر مواد غذایی خواهد شد. آمادهسازی خاک پیش از کاشت 🌱 شخم یا زیرورو کردن خاک تا عمق حدود 30 سانتیمتر برای نرم کردن بافت خاک. افزودن کمپوست یا کود دامی پوسیده به مقدار مناسب برای تقویت خاک. حذف کامل علفهای هرز و ریشههای باقیمانده از کشت قبلی. در زمینهایی که بافت سبک ندارند، اضافه کردن ماسه یا مواد آلی سبک برای بهبود زهکشی توصیه میشود. 💡 استفاده از مالچ بعد از انتقال نشاء، رطوبت خاک را حفظ کرده و رشد علفهای هرز را مهار میکند. 🌱 روش کاشت کاشت بهصورت غیرمستقیم (با نشاء) بذرهای پوندروسا را در سینی نشاء یا گلدانهای کوچک و پر از خاک سبک و غنی بکارید. عمق مناسب کاشت حدود نیم سانتیمتر است. دمای مطلوب جوانهزنی بین 25 تا 30 درجه میباشد. تا زمان جوانهزنی، بستر خاک باید مرطوب نگه داشته شود اما از غرقابی شدن آن جلوگیری شود. انتقال نشاء به زمین اصلی نشاءها وقتی به ارتفاع 15 سانتیمتر رسیدند و حداقل 5 تا 7 برگ داشتند، آماده انتقال هستند. فاصله مناسب بین بوتهها حدود 50 سانتیمتر و بین ردیفها حدود 70 سانتیمتر است. انتقال بهتر است در ساعات خنک روز انجام شود تا شوک کمتری به گیاه وارد شود. 💧 آبیاری گوجه پوندروسا به برنامه آبیاری منظم نیاز دارد 🚰: بعد از نشاکاری: آبیاری کامل برای کمک به استقرار بوتهها. دوره رشد رویشی: آبیاری عمیق و منظم برای توسعه ریشهها و رشد گیاه. دوره گلدهی و میوهدهی: حفظ رطوبت یکنواخت خاک، از ترک خوردن میوهها جلوگیری کرده و طعم شیرین آنها را تقویت میکند. پرهیز از آبیاری سطحی مکرر که باعث کمعمق شدن ریشهها میشود. بهترین زمان آبیاری، صبح زود یا عصر هنگام است تا هدررفت آب کمتر شود. ✂️ مراقبت و داشت کنترل علفهای هرز 🌱 وجین منظم یا استفاده از مالچ باعث کاهش رقابت غذایی و حفظ رطوبت خاک میشود. تغذیه و کوددهی 🌾 قبل از کاشت: مصرف کودهای فسفر و پتاسیم برای تقویت ریشه و شروع رشد. در دوره رشد رویشی: دادن کود نیتروژنی در حد متعادل برای رشد برگ و ساقه. دوره باردهی: پتاسیم و کلسیم برای افزایش کیفیت و پیشگیری از پوسیدگی گلگاه بسیار ضروریاند. هرس و بستن بوتهها ✂️ حذف پاجوشها باعث میشود گیاه تمرکز بیشتری بر تولید میوه داشته باشد. بستن شاخهها به قیم یا طناب، از خوابیدن بوتهها روی زمین و آسیب میوه جلوگیری میکند. کنترل آفات و بیماریها 🛡 شته، مگس سفید و تریپس از آفات مهم این گیاهاند که میتوان با روشهای طبیعی یا محلولهای ملایم کنترل کرد. بیماریهایی مانند لکه برگی و پوسیدگی گلگاه با مدیریت آبیاری و تغذیه قابل پیشگیریاند. رعایت تناوب زراعی و پرهیز از کاشت مکرر گیاهان همخانواده، از شیوع بیماریهای خاکزاد جلوگیری میکند. 🌞 زمان و محل مناسب کشت این رقم کاملاً گرماپسند است و در دمای معتدل تا گرم بهترین عملکرد را دارد: در مناطق گرم جنوب کشور، میتوان آن را اواخر زمستان یا اوایل بهار کاشت. در مناطق معتدل، اواسط بهار زمان مناسبی برای نشاکاری است. در مناطق سردسیر، باید تا رفع کامل خطر سرما و گرم شدن پایدار هوا صبر کرد یا از گلخانه استفاده نمود.