بذر سوروف 20 عددی

سوروف با نام علمی Echinochloa crus-galli، علف هرزی یک ساله از خانواده گندمیان است که بومی نواحی گرمسیری آسیا می باشد. این گیاه به نام های دژگال و گالی نیز شناخته می شود و به دلیل شباهت زیاد به نشاء برنج در مراحل اولیه رشد، به راحتی توسط کشاورزان از خزانه به زمین اصلی منتقل می شود. سوروف با جذب آب، مواد غذایی و نور، و همچنین اشغال فضا، موجب ضعیف شدن نشاءهای برنج می گردد و در صورت عدم کنترل، می تواند خسارات جبران ناپذیری به مزارع برنج وارد کند. سوروف به خوبی با محیط های آبی سازگار است و به سرعت رشد و تکثیر می یابد. سوروف دارای برگ های پهن با حاشیه زبر و سفت و گل آذین خوشه ای به شکل سنبله غیر متراکم در انتهای ساقه است. این گیاه می تواند تا ارتفاع 15 تا 180 سانتی متر رشد کند و در شرایط مناسب، ریشه های نابجا تولید نماید. هر بوته سوروف قادر است بیش از 40 هزار بذر تولید کند که در اوایل فصل بهار جوانه می زنند. سوروف علاوه بر مزارع برنج، در باغ ها و مزارع دیگر نیز به عنوان علف هرز مزاحم شناخته می شود و در مناطق گرم و مرطوب به وفور یافت می شود. مشخصات ظاهری گیاه سوروف سوروف (Echinochloa crus-galli) گیاهی علفی و یک ساله است که ارتفاع آن بین 15 تا 180 سانتی متر متغیر است. ساقه های آن راست و قوی هستند و در شرایط مساعد و در صورت تماس گره های پایینی با خاک، ریشه های نابجا تولید می کنند که منجر به تولید ساقه های متعدد می شود. اولین برگ های حقیقی در گیاهچه سوروف، سبز متمایل به خاکستری یا سبز تیره هستند و ساقه آن پهن و تا حدودی ارغوانی رنگ است. در گیاه بالغ، برگ ها به طول 10 تا 60 سانتی متر و عرض 6 تا 12 میلی متر هستند، بدون کرک و در قاعده بدون اوریکول و لیگول. حاشیه برگ ها زبر و خشن است و ریشه های سطحی تولید می کند. گل آذین سوروف پانیکول و شامل سنبله هایی است که می توانند ایستاده، افتاده یا سست باشند. طول این سنبله ها تا 25 سانتی متر می رسد و رنگ آن ها ممکن است ارغوانی کمرنگ باشد. سنبلک ها تخم مرغی شکل هستند و به صورت 2 تا 4 ردیف بر روی محور اصلی قرار گرفته اند. رنگ آن ها سبز یا ارغوانی و طولشان 3 تا 6 میلی متر است و ممکن است دارای ریشک های نسبتاً بلند به طول 2.5 تا 3.7 سانتی متر باشند. بذر این گیاه به رنگ زرد روشن، به اندازه 2.5 میلی متر و تخم مرغی شکل است که یک طرف آن متورم و سمت دیگر آن مسطح است.